दशक दुसरा : समास चवथा : भक्तिनिरूपण

दशक दुसरा  : समास चवथा : भक्तिनिरूपण
॥श्रीराम॥ नाना सुकृताचें फळ तो हा नरदेह केवळ |
त्याहीमधें  भाग्य  सफळ तरीच सन्मार्ग लागे ||||
नरदेहीं विशेष ब्राह्मण त्याहीवरी संध्यास्नान |
द्वासना  भगवद्‍भजन  |  घडे पूर्वपुण्यें ||||
भगवद्भक्ति हे उत्तम त्याहीवरी सत्समागम |
काळ सार्थक हाचि परम लाभ जाणावा ||||
प्रेमप्रीतीचा सद्भाव आणी भक्तांचा समुदाव |
हरिकथा मोहोत्साव तेणें  प्रेमा दुणावे ||||
नरदेहीं आलियां येक कांही करावें सार्थक |
जेणें पाविजे परलोक परम दुल्लभ जो ||||
विधियुक्त ब्रह्मकर्म अथवा दया दान धर्म |
अथवा करणें सुगम भजन भगवंताचें ||||
अनुतापें  करावा  त्याग अथवा करणें भक्ति-
योग नाहीं तरी धरणें संग साधुजनाचा ||||
नाना शास्त्रें धांडोळावीं अथवा तीर्थें तरी करावीं |
अथवा पुरश्चरणें  बरवीं  |  पापक्षयाकारणें  ||||
अथवा  कीजे  परोपकार  |  अथवा  ज्ञानाचा
विचार निरूपणीं सारासार विवेक करणें ||||
पाळावी वेदांची आज्ञा कर्मकांड उपासना |
जेणें  होइजे  ज्ञाना आधिकारपात्र ||१०||
काया वाचा आणी मनें पत्रें पुष्पें फळें जीवनें |
कांहीं तरी  येका भजनें  |  सार्थक करावें ||११||
जन्मा आलियाचें फळ कांहीं करावें सफळ |
ऐसें न करितां निर्फळ भूमिभार होये ||१२||
नरदेहाचे  उचित कांहीं करावें  आत्महित |
येथानुशक्त्या चित्तवित्त सर्वोत्तमीं लावावें ||१३||
हें कांहींच न धरी जो मनीं तो मृत्यप्राय वर्ते जनीं |
जन्मा  येऊन  तेणें  जननी वायांच कष्टविली ||१४||
नाहीं संध्या नाहीं स्नान नाहीं भजन देवतार्चन |
नाहीं  मंत्र  जप  ध्यान  |  मानसपूजा   ||१५||
नाहीं भक्ति नाहीं प्रेम नाहीं निष्ठा नाहीं नेम |
नाहीं देव नाहीं धर्म अतीत अभ्यागत ||१६||
नाहीं सद्बुद्धि नाहीं गुण नाहीं कथा नाहीं श्रवण |
नाहीं  अध्यात्मनिरूपण  |  ऐकिलें  कदा  ||१७||
नाहीं भल्यांची संगती नाहीं शुद्ध चित्तवृत्ती |
नाहीं  कैवल्याची  प्राप्ती मिथ्यामदें ||१८||
नाहीं नीति नाहीं न्याये नाहीं पुण्याचा उपाये |
नाहीं  परत्रीची  सोये  |  युक्तायुक्त क्रिया ||१९||
नाहीं विद्या नाहीं वैभव नाहीं चातुर्याचा भाव |
नाहीं कळा नाहीं लाघव रम्यसरस्वतीचें ||२०||
शांती नाहीं क्ष्मा नाहीं दीक्षा नाहीं मीत्री नाहीं |
शुभाशुभ  कांहींच  नाहीं  |  साधनादिक ||२१||
सुचि नाहीं स्वधर्म नाहीं आचार नाहीं विचार नाहीं |
आरत्र नाहीं परत्र नाहीं  |  मुक्त क्रिया मनाची ||२२||
कर्म नाहीं उपासना नाहीं ज्ञान नाहीं वैराग्य नाहीं |
योग नाहीं धारिष्ट नाहीं कांहीच नाहीं पाहातां ||२३||
उपरती  नाहीं  त्याग  नाहीं समता नाहीं लक्षण
नाहीं आदर नाहीं प्रीति नाहीं परमेश्वराची ||२४||
परगुणाचा  संतोष  नाहीं परोपकारें  सुख
नाहीं हरिभक्तीचा लेश नाहीं अंतर्यामीं ||२५||
ऐसे प्रकारीचे पाहातां जन ते जीतचि प्रेतासमान |
त्यांसीं न  करावें  भाषण  |  पवित्र  जनीं ||२६||
पुण्यसामग्री पुरती तयासीच घडें भगवद्भक्ती |
जें जें जैसें करिती ते  पावती  तैसेंचि ||२७||
इति श्रीदासबोधे गुरुशिष्यसंवादे
भक्तिनिरूपणनाम समास चवथा || .४ ||

Popular posts from this blog

साधना करणाऱ्या पुरुषाला काय म्हणतात ?

नामात राहणे हा सरळ मार्ग आहे

सदगुरुंचे महत्व